W PSWW "BUDOKAN" nauczane są elementy Filipińskich Sztuk Walki - głównie techniki pojedynczej i podwójnej pałki oraz elementy walki nożem. Należy jednak zaznaczyć ze są to elementy dodatkowe mające bardziej rozwijać wszechstronnie adepta a nie w pełni nauczyć tych systemów.

filmik z pokazu escrimy 1,1 mb (divix)

ESCRIMA

Sztuka Walki z Filipin

Filipińskie Sztuki Walki określa się słowami Arnis de mano, oznaczające walkę za pomocą różnych białych broni. Możemy oczywiście spotkać się z nazwą Kali używaną dawniej ale obecnie raczej używa się hiszpańskiego słowa Escrima oznaczającego walkę. Dużo współczesnych szkół walki przyłączyło w swoje programy nauczania elementy tej sztuki wspomnijmy chociażby amerykańskie kenpo czy też szkoły modern ju-jitsu.

Escrima kojarzy się z walka na kije - wyróżniamy formy walki z dwoma kijami, jednym kijem i tzw. pustych rąk. Każdą formę można wykonywać z kijami lub bez. Skojarzenie takie ma początki w latach okupacji Filipin przez Hiszpanów i zakazie używania broni posiadającej ostrze. Filipińczycy opracowali wtedy systemy walki przy użyciu pojedynczych lub podwójnych kijów.

Należy wspomnieć, że pierwowzorem były walki za pomocą specjalnych szabli  lub noży. W póˇniejszym okresie zaczęto nauczać przy użyciu drewnianych pałek jako że pojedynki z ostrymi narzędziami zawsze kończyły się jeśli nie śmiercią to przynajmniej ciężkim zranieniem. Oczywiście w zaawansowanych formach używa się nadal ostrych przedmiotów np. szabli i noża, dwóch noży itp.

Bardzo ciekawe w systemie nauczania walki escrimy jest to, że uczeń od razu na początku uczy się walki z bronią a potem dopiero bez jej użycia.

Jest to system bardzo dobrze wyrabiający koordynację ruchową i tzw. czucie dystansu. Najczęściej wyróżniamy trzy dystanse: 

długi - walka polegająca na szermierce, wykorzystujący dużą ilość pułapek i zmyleń.

średni - walka w półdystansie- wyróżnić tu można pracę rąk podobną do technik tzw. "lepkich rąk" w niektórych systemach kung-fu.

krótki - walka w zwarciu z wykorzystaniem uderzeń i kopnięć oraz umiejętność walki w parterze. Dla niezorientowanych w pierwszej fazie nauki może to przypominać zapasy.

Poniżej przedstawiona jest jedna z form na dwie pałki.

Filipińczycy klasyfikują swoje style na trzy grupy: Południowy, Północny i środka Filipin. Nazwy pochodzą często od rejonów w których były stosowane lub od nazwisk osób np.Toledo, Bergonia, Sumbrada, Serada, Dos Manos, Tagalog, Doce Pares, Panpango, Lastiko i wiele innych.